5 0

Indonesië

De blauwe vlammen van Kawah Ijen

Indonesië

De blauwe vlammen van Kawah Ijen

Magisch mooi! Het blauwe vuur in de krater van de Ijenvulkaan op Oost-Java is een echte must see. De zwaveldampen van de vulkaan ontbranden als ze in contact komen met zuurstof, dat proces veroorzaakt de blauwe vlammen. 

©
01 50
Houd de spatiebalk ingedrukt en daal af in de krater Houd ingedrukt en ontdek meer

Houd ingedrukt en ontdek meer

Oost-Java

De mijnwerkers van Kawa Ijen

Niet lava, maar zwavel maakt Gunung Ijen tot een van Oost-Java’s bekendste vulkanen. ’s Nachts vergapen reizigers van over de hele wereld zich aan het blauwe zwavelvuur in de krater. Maar de zwavel is ook een belangrijke inkomstenbron voor de lokale bevolking. Iedere dag komen honderden mijnwerkers naar de krater Kawah Ijen. Zij maken eerst een helse tocht naar beneden om later met kilo’s zwavel op hun rug weer terug te klimmen. 

De vulkaan Gunung Ijen ligt op 2700 meter boven zeeniveau. In de krater ligt een betoverend blauw meer én een dampende zwavelmijn. Door emaillen pijpen borrelt vloeibaar zwavel uit de grond. Rood en kokendheet. Als de zwavel afkoelt verandert het in geel steen dat prachtig contrasteert met het turquoise kratermeer. De gele brokken worden gebruikt in allerhande producten: van lucifers en rubber tot cosmetica en batterijen.

De vloerbare zwavel komt door emaillen pijpen uit de grond © Iris van den Broek

Drie keer per dag naar beneden
In het holst van de nacht dalen de mijnwerkers in de krater af. Ze beginnen vroeg zodat ze klaar zijn als de hitte van de dag zich aandient. De zwavelmijn ligt zo’n 200 meter diep. Het pad van de kraterrand naar de dampende mijn is steil en grillig. Het is dan ook bijna onvoorstelbaar dat deze mannen op de terugweg ook nog eens loodzware manden vol zwavelbrokken meetillen. En dat gaat niet om een paar kilo. Gemiddeld sjouwen de mijnwerkers per keer zo’n tachtig kilo omhoog. Over paden met een hellingshoek van soms wel zestig graden. De meeste mensen krijgen dit één keer al nauwelijks voor elkaar, maar deze fragiele mannetjes maken de tocht meerdere malen per dag. Sommigen wel tien keer!

Eenmaal bij het weegstation aangekomen wordt de opbrengst gewogen. Voor tien kilo zwavel krijgt een mijnwerker 10.000 roepia, oftewel 75 dollarcent. Een lading van zo’n tachtig kilo levert hem dus een schamele 6 dollar op. Toch verdient het werken in de mijn een stuk meer dan bijvoorbeeld het werken op een koffieplantage.

De mijnwerkers torsen zo tachtig kilo zwavel mee op hun rug © Iris van den Broek

Blauwe vlammen
Sinds enkele jaren maken ook steeds meer nieuwsgierige reizigers de afdaling naar de krater. Het merendeel beklimt Gunung Ijen overdag, waardoor ze het geheim van de vulkaan mislopen: de blauwe vlammen. Wie die wil zien zal samen met de mijnwerkers (en een gids!) midden in de nacht moeten afdalen. Een goede aanvangstijd is rond 1 uur ’s nachts. De tocht naar de kraterrand omhoog duurt afhankelijk van het wandeltempo zo’n één tot anderhalf uur. Het afdalen naar het blauwe vuur in de krater kost vervolgens nog eens 45 minuten. Maar dan is de beloning ook groot en is er nog genoeg tijd om het blauwe vuur in al zijn pracht te aanschouwen. Eenmaal weer uit de krater is een wandeling bij zonsopkomst over de kraterrand een must: dit relatief vlakke wandelpad biedt prachtig uitzicht over het blauwe kratermeer.

Het prachtige kratermeer wordt zichtbaar bij zonsopgang © Iris van den Broek